Pomarańczowe lata 70: Serbia, część 1

Serbska, a właściwie jugosłowiańska scena rockowa lat 70tych to gratka dla fanów hard rockowej progresji przyprawionej nutą bałkańskiego folku. To właśnie w siódmej dekadzie XX w. nastąpił bardzo efektowny boom, w wyniku którego narodziły się zespoły nie mogące już zaspokajać się wyłącznie graniem coverów Cream czy Jimiego Hendrixa, a tworzące nową ciekawą jakość. Beat i rythm’n’blues ustąpił psychodelicznej gitarowej pasji. To pierwsza część serbskiego zestawienia, w skład którego weszły te najbardziej kultowe kapele, przewiduję jeszcze 2, a potem… muzyczny pociąg zawiezie Was do innego kraju.

 

Smak

Kapela założona została w 1971 r. i to właśnie w latach 70tych osiągnęła szczyty popularności, stając się jednym z najważniejszych zespołów rockowych jugosłowiańskiej sceny muzycznej. Lider Smak, gitarzysta Radomin „Točak” Mihajlović, uważany jest za jednego z największych i najbardziej wpływowych gitarzystów byłej Jugosławii. Debiutancki album Smak o takiej samej nazwie, wydany w 1975 r. zawierał 5 utworów; na nagranie kolejnego, już pełnowymiarowego, zespół poświecił wiosnę 1977 przebywając w Londynie, tak powstała ‚Crna dama’. Album osiągnął ogromny sukces komercyjny, dzięki tytułowemu hardrockowemu kawałkowi, balladzie „Stvar ljubavi”, instrumentalnemu „Domaći zadatak”, jazz rockowemu „Tegoba” oraz folkowym „Daire” i „Plava pesma”. Krążek został bardzo pozytywnie przyjęty przez krytyków i fanów, jednakże teksty utworów uznano za przesadnie abstrakcyjne, a wydanie anglojęzyczne oceniono jako „złą kopię Taste i Deep Purple”. Kapela trzykrotnie rozpadała się, powracając tuż po tym w zmienionym składzie. Ostatnia reaktywacja miała miejsce w 2010, do składu dołączył nowy basista.

Pop Mašina

Pop Mašina powstała w 1972 r. w Belgradzie. Była jedną z pierwszych kapel, które ewoluowały z rythm and bluesa lat 6otych w kierunku bardziej ciężkiego brzmienia. W trakcie swej działalności zespół wydał dwa albumy studyjne, z czego pierwszy, ‚Kiselina’ w 1973 r. opierał się na hard rockowej nucie z elementami psychodeli i acid rocka, zawierał również kilka utworów akustycznych. Na początku 1975 r. Pop Mašina wydała swój drugi album ‚Na izvoru svetlosti’. Niedługo potem zmienił się nieco skład zespołu, czego efektem okazała się transformacja stylu kapeli na bardziej jazz rockowy. Mimo zapowiedzi nowego albumu, Pop Mašina rozpadła się w 1978 r., a dwa lata później część jej członków założyla nowy zespół hard rockowy o nazwie Rock Mašina, któremu udało się nagrać jedynie jeden krążek, gdyż zakończył swą działalność już w 1982 r.

YU grupa

To jedni z pionierów wplatania elementów tradycyjnej muzyki bałkańskiej w rockowe progresywne brzmienie. Uważana jest za jedną z najdłużej istniejących kapel w Serbii. Początkowo działający pod nazwą Idejni Posed, zespół w 1973 r. wydał swój debiutancki album pod tytułem „YU grupa”, który przyniósł kilka prawdziwych hitów: bluesowe „More”, „Trka” i „Čudna šuma” oraz kultową balladę „Crni leptir”. Popularność YU grupy zaczęła spadać od momentu narodzin nowego stylu muzycznego w Jugosławii, zwanego Nową Falą, obejmującego głównie zespoły punkowe, ska i reagge, ale także w wyniku rozmnożenia się kapel o podobnej do nich rockowo progresywnej muzycznej orientacji. Na początku 1981 r. spłonął van zespołu wraz z częscią muzycznego ekwipunku, a jeden z członków kapeli został ranny. W efekcie tego wydarzenia YU grupa zadecydowała przerwać swoją działalność. Oficjalna reaktywacja zespołu nastąpiła w 1987 r. wraz z wydaniem nowego krążka „Zlata jabuka”, inspirowanego muzyką folkową. Aktywnie działają do dziś.

Gordi

Założona w 1977 r. grupa Gordi już rok później wydała swój debiut-album „Čovek”, inspirowany progresywnym rockowym brzmieniem, a przez samego założyciela kapeli, Zlatko Manojlovića , określanym jako psychodeliczny. Tuż po premierze krążka w składzie zespołu nastąpiły pewne zmiany, co poprzedziło wydanie kolejnego albumu „Gordi 2”. Podczas gdy pierwsza płyta brzmiała czysto progresywnie, kolejna zawierała już zdecydowanie więcej hard rockowych elementów. Z kolei trzeci krążek „Gordi 3” (1981) do mixu dwóch poprzednich stylów dodał popowej ogłady. W tym samym roku Gordi supportował koncert Ian Gillan Band w belgradzkiej Pionir Hall. Dwa ostatnie krązki Gordi „Pakleni Trio” oraz „Krajlica smrti” stanowiły diametralną ewolucję w kierunku heavy metalu i okazały się kamieniami milowymi  w rozwoju jugosłowiańskiej hard rockowej i heavy metalowej sceny muzycznej. To właśnie one przysporzyły Gordi największej popularności, która mimo wszystko załamała się już dwa lata po sukcesie „Krajlicy Smrti”. W 1984 zespół zakończył działalność.

Riblja Čorba

Obecność tej kapeli na scenie muzycznej trwa nieprzerwanie od 1978 r. Szczyty sławy osiągnęli w latach 80tych, jednakże w wyniku kontrowersyjnych, silnie nacjonalistycznych sympatii lidera kapeli Bory Đorđevića, ujawniających się często w tekstach jego utworów, lata 90te przyniosły gwałtowny spadek popularności Riblja Čorby. Debiutancki album „Kost u grlu” z 1979 r. zdobył bardzo przychylne opinie fanów i krytyków. Zawierał w sobie wiele hitów z gatunku hard rocka zabarwianego bluesową i heavy metalową nutą m.in. „Zvezda potkrovlja i suterena” „Egoista”, „Ja sam još ona ista budala”, a Đorđević okrzyknięty został muzykiem roku. Kolejne albumy kapeli przyjmowane były z różnorakim nastawieniem, teksty utworów stawały się coraz bardziej zaangażowane politycznie i społecznie. Szósty krążek Riblja Čorby, „Istina”, na którym znalazł się najbardziej rozpoznawalny kawałek zespołu „Pogledaj dom svoj, andgele”, zaczął kroczyć ścieżką hard rocka o intensywnie komercyjnym brzmieniu. Inspirowana wojnami w Jugosławii, kapela nagrała kilka pacyfistycznych protest-songów. Będąc wciąż jednym z najlepiej sprzedających się i najbardziej maistreamowych komponentów byłej jugosłowiańskiej sceny muzycznej, jednocześnie, w wyniku najconalistycznych zapędów lidera, grupa stanowi temat tabu w Chorwacji i Bośni i Hercegowinie.


Opisy przygotowała: Sasza

Reklamy

Tagi: , , , , , , , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: